Protest: verder dan het mondorgel…
Ruurlo – Goedemiddag lezers. Het enige muziekinstrument dat ik enigszins kon bespelen was de mondharmonica, door ons mondorgel genoemd. We leerden tonen uit het ding te krijgen bij de mondharmonicavereniging Bravo. Jilles, onze groenteboer, was de dirigent.
*Klik op de poster om deze te vergroten
*Klik op de poster om deze te vergroten
Of het nu een wals of een ander ritme betrof – Jilles kende maar drie armbewegingen: armen spreiden en dan omhoog tot zijn twee handen elkaar op borsthoogte ontmoetten, dan de beide armen recht naar beneden tot net boven zijn kruis en dan de ene arm horizontaal naar links en de andere idem dito naar rechts.
Geholpen door deze dirigeerbewegingen leerden we in drie jaar tijd vier liedjes te spelen. De eerste was natuurlijk de Bravo-mars waarmee we elk jaar de uitvoering openden. Dan kwam het nummer De Boerenbruiloft, een walsachtig liedje. Daarna klonk het – voor die tijd enigszins moderne – De Postkoets dat populair was geworden door het damesduo De Selvera’s : “Door berg en dal klinkt het hoorngeschal…”
Het vierde nummer ben ik vergeten. Wat ik ook niet meer weet is hoe Jilles ons mondharmonica leerde spelen. We kregen geen muziekles, zoals je dat nu wel kunt bekomen, bijvoorbeeld bij De Triangel te Berkelland.
Ik geloof dat Jilles ons alleen heeft geleerd dat je op de mondorgel kon halen en blazen. En dat deden we dan maar, op goed geluk.
De mondorgel moest ik aan het eind van het lesuur inleveren. Het werd in een doosje gestopt met mijn naam erop en de volgende week dinsdag mocht ik het weer uitpakken voor de “les”. Thuis oefenen was er dus niet bij – gelukkig maar voor het gezin waar ik deel van uitmaakte.
Toen ik in Ruurlo woonde heb ik nog eens getracht de piano te beroeren. De bevriende firma Eijgenhuijsen had een geleend klavier naar ons huis getransporteerd en elke week ging ik naar mijn pianoleraar in Hengelo (G).
Ik zou noch een tweede Rubinstein noch Jan Veen worden, zo bleek tijdens de jaarlijkse uitvoering in zaal Langeler.
Toen ik aan de beurt was om mijn muzikale kunnen aan de meest jeugdige medecursisten en hun ouders te tonen, vlotte het maar niet om uit de eerste notenbalk te geraken. Ik probeerde het wel tien keer, maar om de een of andere reden kreeg ik geen connectie met de rest van de ervaringen van de boer van wie de kippen in het water lagen.
De zaal vond het prachtig! Zelfs de toenmalige dierenarts en nu al jaren Tweede Kamerlid Henk Jan Ormel kwam me in de pauze feliciteren met deze prachtige act.
En toen ik bij de Albert Heijn in Hengelo (G) wat boodschappen meenam, herkende de caissière me: “Oh, u bent die man die bij de uitvoering speelde dat hij zogenaamd niet kon spelen”. En proestend en wijzend naar me rekende ze af.
Muziekonderwijs is belangrijk, mensen. Voor iedereen, want anders kom je nooit verder dan de Postkoets of je moet door de Pias uit te hangen je nooit gesupporte muzikale talenten camoufleren.
Dus, alleen al voor de muziekcultuur, morgen allemaal naar het Kerkplein!
* Ik zag toevallig vanmiddag Schepper & Co (programma van de NCRV op Nederland 2) langskomen en daarin was aandacht voor de actie in Ruurlo, morgenmiddag. Johan Lievestro, voorzitter van Sophia’sLust, legde uit waarom de protestactie nodig is. Klik op onderstaande link en dan op het plaatje links boven: vrij 12 nov. Als het te lang duurt voordat Johan aan het woord komt, kunt u onderaan dat balletje naar rechts schuiven.
