Groeten uit Ierland van Gerda Ryan-Essink
door Ton Oskam
Ruurlo/Ierland – Goedemiddag lezers. Wij zoeken fans van RuurloVandaag die in het buitenland wonen. Lo Apotheker, die in Israël woont, kwam al aan het woord. Enkele weken geleden hadden we een mail-interview met Johan de Wit die naar Zuid-Frankrijk is “geëmigreerd”. Nu zijn we verguld met de medewerking van Gerda Ryan- Essink (63) die zich vanuit Ierland heeft gemeld en onze vragen spontaan beantwoordde. Haar zus Willemien Flierman van de Hukkersdijk zorgde voor de foto van Gerda en haar Ierse John (Sean) Ryan. Hij is gemaakt op de veerboot naar Ameland, in de zomer van 2009.
Mag ik jij zeggen?
Ja, natuurlijk mag je “jij” zeggen. Ik ben het “U” zeggen een beetje afgewend, waarschijnlijk vanwege het Engelse “you”. Men is hier toch wat vlugger met voornamen, in plaats van meneer of mevrouw.
Waar heb je gewoond, naar welke school ben je gegaan?
We hebben aan de Wiersseweg gewoond, in een huis dat er nu niet meer is. Het stond, denk ik, ter hoogte van de Lijsterstraat. En daarna woonden wij aan de Groenloseweg, naast schilder Smeelen. Ik heb op school A gezeten, die heet nu Kerst Zwart School. In het begin zaten we nog in het oude schoolgebouw, dat nu de bibliotheek is.
Wat herinner je van je jeugdjaren?
Lopend of met de fiets naar school. Mijn eerste fiets was rood, en had geen remmen. En dan tussen de middag naar huis om te eten. Verder met vakantie naar mijn grootouders in de Heurne. In de winter, als het genoeg gevroren had, schaatsen op de gracht bij het kasteel. En zomers zwemmen in het openlucht bad bij Borculo. Later ging ik op de fiets naar school in Lochem.
Waarom ging jij naar Ierland en is je man niet hier komen wonen?
Hij had een goede baan in Ierland. Het zou vanwege de taal niet zo makkelijk zijn om in Nederland werk te vinden.
Waar heb je hem ontmoet?
In 1965 was er in Zelhem een volksdansfestival. Hij was de accordeonspeler van de Ierse dansgroep.
En toen?
Zijn we in 1967 getrouwd. Ons huis in Ierland heet “Zelhem”!
Is de ooievaar gekomen?
Jawel, en we hebben nu ook vier kleinkinderen. Onze jongste zoon en zijn vrouw hebben een restaurant met winkel. Dat heet Essink, naar mijn meisjesnaam.
Heb je iets specifieks gedaan, zodat de Ruurloërs zich jou nog herinneren?
Nou, dat denk ik niet. Ik ben wel lang bij de gymnastiekvereniging geweest. Maar ik ben al weer 43 jaar weg, dat is een lange tijd.
Wat zal je altijd doen als je Ruurlo bezoekt?
We komen zeker één keer per jaar naar Ruurlo toe. Mijn hele familie woont er nog (behalve de jongste generatie!). Het is altijd zo fijn om weer eens samen te komen. En we zullen altijd fietsen en pannenkoeken eten.
Wat mis je het meest als je Ruurlo met Ierland vergelijkt?
Fietsen! We kunnen in Ruurlo wandelen en fietsen. In Ierland is dat niet zo makkelijk, het is zelfs gevaarlijk. Je moet altijd met de auto overal naar toe.
Welke ontwikkelingen in Ruurlo juich je toe?
Weet ik eigenlijk niet… het zwembad?
Als een Ierse vriend Ruurlo gaat bezoeken, wat raad je hem dan aan?
Daar heb ik nog nooit aan gedacht; de meeste Ierse mensen komen niet verder dan Amsterdam. Ik zeg altijd: Amsterdam is Nederland niet! Waarom gaan jullie niet wat verder? Mensen met kinderen zouden het in Ruurlo heel leuk vinden. De kinderen van mijn dochters vinden het fantastisch, uiteraard ook door het fietsen.
Waarom lees je de site RuurloVandaag regelmatig?
Om een beetje op de hoogte te blijven met het plaatselijke nieuws. Nieuws dat niet in de dagbladen staat, vaak. Maar ik lees ook wel een landelijk blad op het Internet.
Wat wil je je oud-dorpsgenoten wensen?
Ik wens iedereen het allerbeste. En dat Ruurlo maar altijd hetzelfde mooie vriendelijke dorp zal blijven.
